Χημικές ιδιότητες του υπεροξειδίου του υδρογόνου

Το υπεροξείδιο του υδρογόνου είναι μια χημική ένωση με τύπο H2O2. Στην καθαρή του μορφή, είναι ένα πολύ ανοιχτό μπλε υγρό που είναι ελαφρώς πιο παχύρρευστο από το νερό. Χρησιμοποιείται ως οξειδωτικό, λευκαντικό και αντισηπτικό, συνήθως ως αραιό διάλυμα (3 τοις εκατό – 6 τοις εκατό κατά βάρος) σε νερό για καταναλωτική χρήση και σε υψηλότερες συγκεντρώσεις για βιομηχανική χρήση. Το συμπυκνωμένο υπεροξείδιο του υδρογόνου, ή «υπεροξείδιο υψηλής δοκιμής», αποσυντίθεται εκρηκτικά όταν θερμαίνεται και έχει χρησιμοποιηθεί ως προωθητικό στην πυραυλική βιομηχανία.

Το υπεροξείδιο του υδρογόνου είναι ένα αντιδραστικό είδος οξυγόνου και το απλούστερο υπεροξείδιο, μια ένωση που έχει έναν απλό δεσμό οξυγόνου-οξυγόνου. Αποσυντίθεται αργά σε νερό και στοιχειακό οξυγόνο όταν εκτίθεται στο φως και γρήγορα παρουσία οργανικών ή δραστικών ενώσεων. Συνήθως αποθηκεύεται με σταθεροποιητή σε ασθενώς όξινο διάλυμα σε σκούρο μπουκάλι για να εμποδίζει το φως. Βρίσκεται σε βιολογικά συστήματα συμπεριλαμβανομένου του ανθρώπινου σώματος. Τα ένζυμα που χρησιμοποιούν ή αποσυνθέτουν το υπεροξείδιο του υδρογόνου ταξινομούνται ως υπεροξειδάσες.
Το υπεροξείδιο του υδρογόνου (H2O2) είναι ένα μη επίπεδο μόριο με (στριμμένη) συμμετρία C2. Αυτό παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από τον Paul-Antoine Giguère το 1950 χρησιμοποιώντας υπέρυθρη φασματοσκοπία. Αν και ο δεσμός O−O είναι ένας απλός δεσμός, το μόριο έχει ένα σχετικά υψηλό περιστροφικό φράγμα 386 cm−1 (4,62 kJ/mol) για περιστροφή μεταξύ εναντιομερών μέσω της trans διαμόρφωσης και 2460 cm−1 (29,4 kJ/mol) μέσω της διαμόρφωσης cis. Αυτά τα εμπόδια προτείνεται να οφείλονται στην απώθηση μεταξύ των μεμονωμένων ζευγών των γειτονικών ατόμων οξυγόνου και στα διπολικά φαινόμενα μεταξύ των δύο δεσμών Ο-Η. Για σύγκριση, το περιστροφικό φράγμα για το αιθάνιο είναι 1040 cm−1 (12,4 kJ/mol). Η διεδρική γωνία περίπου 100 μοιρών μεταξύ των δύο δεσμών Ο–Η κάνει το μόριο χειρικό. Είναι το μικρότερο και απλούστερο μόριο που εμφανίζει εναντιομερισμό. Έχει προταθεί ότι οι εναντιοειδικές αλληλεπιδράσεις του ενός και όχι του άλλου μπορεί να οδήγησαν σε ενίσχυση μιας εναντιομερικής μορφής ριβονουκλεϊκών οξέων και ως εκ τούτου στην αρχή της ομοχειρικότητας σε έναν κόσμο RNA. Οι μοριακές δομές του αερίου και κρυσταλλικού H2O2 είναι σημαντικά διαφορετικές. Αυτή η διαφορά αποδίδεται στις επιδράσεις του δεσμού υδρογόνου, ο οποίος απουσιάζει στην αέρια κατάσταση.

Το σημείο βρασμού του H2O2 έχει προεκτεθεί ως 150,2 μοίρες (302,4 βαθμοί F), περίπου 50 μοίρες (90 βαθμοί F) υψηλότερο από το νερό. Στην πράξη, το υπεροξείδιο του υδρογόνου θα υποστεί δυνητικά εκρηκτική θερμική αποσύνθεση εάν θερμανθεί σε αυτή τη θερμοκρασία. Μπορεί να αποσταχθεί με ασφάλεια σε χαμηλότερες θερμοκρασίες υπό μειωμένη πίεση. Σε υδατικά διαλύματα, το υπεροξείδιο του υδρογόνου διαφέρει από την καθαρή ουσία λόγω των επιδράσεων του δεσμού υδρογόνου μεταξύ των μορίων του νερού και του υπεροξειδίου του υδρογόνου. Το υπεροξείδιο του υδρογόνου και το νερό σχηματίζουν ένα ευτηκτικό μείγμα, το οποίο εμφανίζει πτώση σημείου πήξης έως και -56 βαθμό. Το καθαρό νερό έχει σημείο πήξης 0 μοίρες και το καθαρό υπεροξείδιο του υδρογόνου -0,43 βαθμούς . Το σημείο βρασμού των ίδιων μιγμάτων συμπιέζεται επίσης σε σχέση με το μέσο όρο και των δύο σημείων βρασμού (125,1 βαθμοί ). Εμφανίζεται στους 114 βαθμούς. Αυτό το σημείο βρασμού είναι 14 βαθμούς μεγαλύτερο από αυτό του καθαρού νερού και 36,2 βαθμούς μικρότερο από αυτό του καθαρού υπεροξειδίου του υδρογόνου.
 

Δημοφιλείς Ετικέτες: χημικές ιδιότητες υπεροξειδίου του υδρογόνου, Κίνα, προμηθευτές, κατασκευαστές, εργοστάσιο, προσαρμοσμένο, χονδρικό, φθηνό, έκπτωση, χαμηλή τιμή, δωρεάν δείγμα